اين چند روز ، شايدم اين چند وقتتتتت معلوم نبود چم شده بود !! يه تحولات ، اتفاقاتي داره مي يفته ، اميدوارم همه چيز خوب پيش بره . خواستن ، توانستن است . درسته ؟ مي شه ولي اون توانستنش اراده مي خواد . خدايا بهم كمك كن . يعني به ما كمك كن . تنهامون نذار . اون فرشته مهربون يه خواهر دوست داشتني بود . ولي براي بعضي هاتون سوتفاهم شد !! فكر مي كردين عاشق شدم ! نه بابا ، عاشقي كدوم كشكه . حالا حالا كار داره عاشق بشم . اووووووو ....

خدايا ، مي خوام به خواهر گمشده ام ، به نيمه پنهاني وجودم برسم . تلاشمو مي كنم ولي خواهش مي كنم تو هم تنهام نزار . باشه ؟ خدا جونم ،  به فهيمه و ياسمنت كمك كن . دم اذان كه داشتم از سركار مي اومدم خونه ، دوربرمو نگاه كردم ، چه جشني ، چه هيايويي . مردم همه خوشحال . اومدم خونه يه نگاهي به حياط كردم ديدم به به چه تر و تميز . آب و جارو شده . مي بينين تا يه مراسماي اين چنيني مي شه ، هر كسي ، همه ، شور و شادي دارن . خوشحالن . مي گم ، كاشكه هميشه همين طور باشه ، كاشكه هر روز عيد باشه ، هر روز تولد باشه ، هر روز شادي . آسمون دلا ابري نباشه . گاهي خوبه ازش باران بهاري  براي سبز شدن جوانه هاي اميد بياد ولي نه هميشه .

روحيه گرفتم ، سر اين مشكل يكمكي استرس داشتم ولي حالا ..

مي دونين چه عهدي كردم ؟ دوست دارين بدونين ؟

عهد كردم از اين به بعد مشكلات مانعي براي پيشرفتم نشه . ياد گرفتم كه دقدقه ها رو جزيي از شيريني زندگي بدونم  . ۱۰ درصد به فكر مشكل ، ۹۰ درصد به فكر راه حل . اينا شعار نيستاااا . امتحان كردم ، نتيجه اشم ديدم كه اين قدر مطمئن حرف مي زنم . اصلاً مزه اش به همينه . نمي خوام به ميدان مبارزه برم كه !! ، با آرامش ، با منطق . البته مي دونم اين قدر هستن كه نمي ذارن رنگ آرامش رو ببيني ولي خوب اونا نمي ذارن ، خودم كه مي تونم !!

راستي ، دوست دارين شما هم با خواهر نازنينم ياسمن آشنا بشين ؟ با كسي كه حاضرم اين قدر به خاطرش سختي بكشم ؟ بهش گفتم هر وقت تونستي تمام ستاره هاي آسمونو بشماري اون وقت مي فهمي چه قدر دوستت دارم . دوست ندارم حتي ازدواج بين ما فاصله بندازه . تازه مطمئنم اون موقع تحكيم اين دوستي بيشتر مي شه .

اول لينك ها ، آدرس بلاگش هست >>> ترنم ياس .

پینوشت :

شايد ديگه نتونم زود به زود آپ كنم . مي خوام يه بلاگ گروهي با ياسمن راه بندازم . هنوز تو فكرش هستیم . اين وبلاگ برام پر از خاطرست . نمي تونم دل بكنم . حتی اگه دیر به دیر بشه ولی مطمئن باشين پابرجاست .

راستييييييييي ، عيدتون مبارك . إنشاءالله هميشه و هر روزتون شادي باشه .

دارم لحظه به لحظه بزرگ شدنمو حس مي كنم . احساساتم ، عقايدم ، ... . ديگه اون دختر كوچولوي هميشگي نيستم كه وابسته باشه . مسئوليت پذير شدم . كم كم طعم استقلال رو مزه مزه كردم . نگرانم ، از آينده ، ... . از اين كه يه روزي از پدر و مادرم ، از اين زندگي جدا بشم . از اين كه يه روزي باقي زندگي رو در كنار يك وجود بيگانه سر كنم . وجودي كه بعدها طعم عشق بگيره . كسي كه سرمو بزارم رو شونه هاش ، كسي كه پشتيبانم باشه ، بهش تكيه كنم . وقتي كه در كنارشم دلم قرص باشه ، وجودش آرامش بده .براحتي نمي شه به كسي اعتماد كرد . صداقت و يك رنگي كم رنگ شده . گاهي وقتها بين دروغ و راست حد و مرزي نيست . در باطن دروغ و در ظاهر سعي مي كنه مثل حقيقت جلوه بده . مي ترسم ، مي ترسم ... .   اونم براي كسي كه از دروغ متنفره ، هميشه واقعيات رو همون جوري كه بوده جلوه داده . بدم مي ياد ، از آدمهايي كه از صداقتت سو ء استفاده مي كنن . ولي اعتقاد دارم ، تا حديش به خودم بستگي داره .كسي كه مي خواد عشقش خصوصيات مد نظرش رو داشته باشه ، اول بايد اون خصوصيات رو درخودش به وجود بياره . ولي يه چيزي هست . نبايد هميشه انتظار يك انسان كامل رو داشته باشي . تنها چيزي كه مي تونه ايده آل هاتو به واقعيت نزديك كنه در درجه اول خودت هستي . صبر مي خواد ، تحملش سخته ، تغيير منش ،سازگاري با علايق و عقايد تازه . اگه آغوش پر از مهر و محبت  مي خواي ، اگه پشتيبان مي خواي ، اگه آرام جان مي خواي ،بگو يا علي و توكل به خدا و تلاشتو بكن . مگه خودت نمي خواي ؟ پس زود باش ديگه . كمي سطح توقعات رو پايين بيار . 

دبير فيزيكمون ،  آقاي بود . فرد بسيار تحصيل كرده و متشخص و مؤمن ... . واقعاً آقا بود . هروقت كه مسئله سختي رو بچه ها توش مي موندن و ازش سؤال مي كردن كه آقا اين مسئله سخته و چه جوري حل مي شه ؛ اونم با صبر و حوصله و لبخند در جواب مي گفت : به سختي !! يادش بخير ... .

یادتونه گفته بودم ، " گاهي وقتها در حكمت كار خدا مي موني " ، خوب پيش مي ياد ولي تا به حال اين طوريش براي من پيش نيومده . به زمان احتياج دارم تا مصلحت كارشو بفهمم .

چند وقتيه كه خداي خوبم  ، منو با يك فرشته مهربون ودلسوز آشنا كرده . يك دوست خوب ، از جنس خودم . هموني كه مدتها آرزوشو داشتم . منتهي مشكلاتي سر راه ما قرار داره . به راحتي نمي شه به هم برسيم .  موانعي هست كه بايد پشت سر بزاريم . همش مي گم : خدا جونم ، آخه چرا حالا اوني كه مي خواستم پيدا كردم بايد اين قدر با سختي باشه . آخه چرا اين طوري ؟ خدا فقط مي شنوه ، ولي كاش مي شد جوابمو بده كه چرا ... . به خودشم گفتم كه خدا هيچ چيزي رو راحت در اختيارت قرار نمي ده ، بايد خودت تلاش بكني .سختي بكشي . داره امتحانت مي كنه . حرفي ندارم تحمل مي كنم . هر كاري خدا بخواد ، هر سختي ايي باشه ، تا جايي كه بشه تحمل مي كنم .تا ببينيم خدا چي مي خواد .

گاهي وقتها كه يادش مي افتم ، ياد اين سختي ها ، دلم مي گيره ، بغض مي كنم . درست مثل امروز ، از صبح تا حالا هواي دلم ابري بود . حالت عجيبي داشتم . درست مثل بچه هاي كه بي قراري مي كنن . هي مي خواستم گريه كنم ولي نمي شد . نمي شد . تو آرايشگاه ديگه نتونستم تحمل كنم ، يعني نمي شد . رفتم پشت لباس عروس ها  و  يواشكي چند تا قطره اشك ريختم ولي فايده نداشت . تا بالاخره از اونجا خلاص شدم و اومدم خونه . حالا حالم بهتره . به خودم دلداري دارم . هي مي گفتم : آروم باش ، آروم باش . درست مي شه ، همه چيز درست مي شه .  اينا رو به اونم گفتم .

آره ، گريه براي تسكين درد خيلي ام خوبه ولي دواي درد نيست . إنشاءالله و اگر خواست خدا باشه مشكل ما هم حل بشه . اميد به خدا .

 ****

زندگي گرمي دلهاي به هم پيوسته است

تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است

****

 ***

 تقديم به ياسمن گلم ...

 ياسمن عزيزم ، خواهر مهربونم ، دوستت دارم .

 ***

بيشتر از اون چيزي كه فكرشو بكني .

دوستت دارم ...

پينوشت :

يه چند روزي نمي تونم مطلب آپ كنم . معلوم نيست شايد زود اومدم و شايدم دير . بستگي داره

هر چي مي خواستم در وصف مناسبت به اين قشنگي بنويسم ، هيچي به ذهنم نیومد .

فقط اينو مي گم همه آمين بگين :

خدايا ، تو را قسم مي دهيم به حقيقت علي بن ابيطالب كه درد اسلام را در دل ما ايجاد كن .عاقبت امر همه ما را ختم بخير بفرما . درد محبت و معرفت و طاعت و عبادت خودت را در دلهاي ما قرار بده . احساس همدردي با خلق خودت را در ما ايجاد بفرما . ما را از پرتو نور ولايت علي ( ع ) بهرمند بفرما . ما را پيرو واقعي آن بزرگوار قرار بده . دلهاي ما را به نور ايمان منور بگردان . ما را با حقايق اسلام آشنا بفرما .

الهی آمین

و در آخر ميلاد نور امام علی (ع) رو به همه شما تبریک می گم .

پينوشت :

برم كه خيلي كار دارم . قرار يه كيك خوشمزه به مناسبت روز پدر درست كنم .

اين روزگار رو مي بيني . يه روزي همه ما رفتني هستيم . پس تا وقت داري كيفشو ببر . سخت نگير . وقتي خودت سخت نگيري دنيا هم بهت رحم ميكنه . باهات مهربون مي شه . دستتو مي گيره . آخرش چه اون پولدارش ، چه اون فقيرش همه تو يه ذره جا خاك مي شن . اون وقت اين همه مال و منال كجا رفت . همش باد هوا . پول خوبه . چرا بد باشه . ولي وقتي بيش از حد براي رسيدن بهش خودتو به آب و آتيش بزني ، زندگيتو فراموش كني ، لحظه هاي قشنگ زندگيتو  تباه كني ، اون موقع مثل سم مي شه . اگه تونستي همه اينا داشته باشي اون وقت پولم به جاش خوبه .

پينوشت :

معذرت مي خوام اين قدر دير آپ كردم . مشكلي پيش اومده بود ، نگران دوستم بودم . ازش خبري نداشتم . بعدش هم كه كسالت روحي و جسمي داشتم . نشد ديگه يه سر و ساموني به بلاگم بدم .بازم شرمنده همه تو ن هستم .

در مورد اون پست قبل هم از نظرات سازنده همه شما ممنونم . ولي من كلي گفتم . تا به الان با محيط هايي مثل دانشگاه زياد مواجه شدم .  و تونستم به خوبي شخصيتمو حفظ كنم . اميدوارم بتونم از پس اين محيط هم بربيام . خيلي سخته كه بتوني در اين جور محيط ها رفتار و  شخصيت رو خودت رو حفظ كني . عوض نشي . خيلي سخته . اميد به خدا . به خدا توكل مي كنم . اميدوارم در زمينه تحصيلات بتونم موفق باشم .

الان حال و حوصله درست و حسابي ندارم ، سر فرصت به وبلاگ تمامي شما دوستان سر مي زنم .

چرا  بعضی از شما زود قضاوت می کنین . دلیلی نداره جو دانشگاه منو بگیره و باعث تغییر منفی در وبلاگ !!! هیچی رو فراموش نکردم . همون آدم سابق هستم . ولی مثل اینکه این شما هستین منو فراموش کردین !! به همین زودی !!!

هر كسي در مواجه با شرايط جديد در محيط هاي اجتماعي ممكنه رفتار يا عكس العمل خاصي نشون بده .  اگه اين تغييرات در جهت مثبت باشه خوبه و اما عكس اين قضيه ...!!!براي روشن شدن مطلب يك نمونه ساده مثال مي زنم . همين دانشگاه كه امروز دقدقه ذهني همه جوانان اين مرز و بوم شده . مسلماً دانشگاه محلي است براي تحصيل و رسيدن به درجات بالاي علمي . ولي ، ولي ... . در كشور ما  بعضي جوانان دانشگاه رو با جاهاي ديگه اشتباه مي گيرن !!يكي فكر مي كنه سالن مد هستش ، يكي ديگه براي بالا رفتن شعور فرهنگيش !! مي ياد . يكي ديگه با فكر ازدواج !! يا چشم و هم چشمي و ... .  تو اين همه دانشجو شايد ۵۰ درصدش به خاطر اين دلايل غيرقابل قبول دوست دارن تحصيل كنن . و ۵۰ درصد ديگش با هدف واقعي تحصيل . البته نه اين كه اون دسته قيد درس خوندن رو بزنن ولي خوب اونا باعث مي شن كه محيط مقدس دانشگاه آلوده بشه و عرصه رو بر دانشجويان ديگه محدود كنن . كساني بودن كه ظاهري صاف و ساده داشتن و هدفشون واقعاً درس خوندن بوده ولي وقتي وارد دانشگاه شدن از اين رو به اون رو شدن . رفتار و ظاهر و همه چيز . اين افراد اعتماد به نفس پاييني دارن وقتي مي بينن كه جمع كثيري از افراد سر و وضعي دارن كه با اونها مغايرت داره سعي مي كن همرنگ جماعت بشن و روز به روز تغيير  كنن . نمي دونم چرا بيشتر در جامعه ما خوب ها تحت تاثير بدها قرار مي گيرن و عكس اين قضيه كمتر پيش مي ياد !! شما فكر مي كنين دليلش چي مي تونه باشه ؟؟؟ منظورم از خوب  بودن  در ظاهر بود نه در اخلاق و رفتار . تيپ و سر وضع . اخلاق و رفتار بحثش جداست . در نگاه كلي بايد گفت كه امروزه درايران دانشگاه شده مد ، مد ، مد .. . تنبل و زرنگ و و همه قشري براش سر و دست مي شكنن .

بحث اين قضيه دانشگاه نيست . مسئله كلي اينه كه چرا بايد خيلي زود تحث تاثير محيطي قرار گرفت كه مي تونه با خيلي خصوصيات ما مغايرت داشته باشه ؟ چرا بعضي ها دوست دارن كه خيلي راحت خصوصيات خودشون رو انكار كنن و همرنگ جماعت بشن ؟ يعني شما مي گين دليلش پايين بودن اعتماد به نفس هستش ؟

اين مطلب رو من تاثير فوق العاده مثبتي گذاشت . براي شما هم نوشتم كه حتماً استفاده كنين . پيشنهاد مي كنم با دقت كامل بخونين .

هر کسی موفقیتهایش را بر اساس مقیاسی نسبی می سنجد . موفقیتهای كوچك برخي اشخاص ممكن است در نظر برخي ديگر بزرگ جلوه كند . اين امر به نوع تربيت و تحصيلات و شرايط موجود در زندگي بستگي دارد . با اين حال افرادي نيز وجود دارند كه نمي توانند به سطح رضايتبخشي از موفقيت دست يايند. ضعفاي شخصيتي و ويژگيهاي از پيش تعيين شده زندگي ، موانع اصلي در راه چنين انسانهايي به شمار مي رود . اگر در زندگي شرايط دشواري را تجربه كرده ايد به اين ويژگيها و موقعيتها نگاهي بيندازيد تا ببينيد كه در حال آماده كردن خود براي شكستهاي بيشتر هستيد يا نه ؟

 ممكن است يكي از اهريمنان اصلي و عامل نابودي شما در تحصيل و زندگي شغلي طفره رفتن از كارها و به تعويق انداختن آنها باشد . افرادي كه علامت مزمن اين بيماري در آنان ديده مي شود مايل اند با اين جملات توجيه كننده كه " تمام كردنش كاري نخواهد داشت " و يا " نگران نباش وقت براي انجام دادنش بسيار است " ، كارها و وظايفشان را براي هميشه از سر خود باز كنند و به تعويق بيندازند .فرد پشت گوش انداز انساني تنبل و سست است . او براي همه چيز عذر و بهانه دارد و با اينكه توانايي و ابزار انجام دادن امور را در اختيار دارد از اتمام آن ها طفره مي رود .

مانع اصلي ديگر واهمه داشتن ازموفقيت است . با اين كه چنين افرادي دقيق مي دانند كه براي موفق شدن به چه چيزي نياز دارند به سبب ترس از موفقيت نمي توانند به هدفشان برسند و در نظر آن ها راه پيش رو رعب آور است و نگراني از آينده و مسائلي كه گريبان گير او خواهد شد سبب  نداشتن بصيرت و بازماندشان مي شود .

فرصتهاي ترقي ممكن است در محل كار پيش بياد اما فردي كه از موفقيت وحشت داشته باشد نمي تواند ترفيع بگيرد او بهانه مي آورد . مسئوليتهاي شغل جديد زياد و خارج از تواناييهاي اوست . اين گونه افراد ميلي به بالا رفتن از پله هاي ترقي ندارند و وقتي كه آينده نامعلوم باشد اين وحشت شدت بيشتري مي يابد .تشخيص و حل اين مشكل آسانتر از برخورد با پشت گوش اندازي است . با كمي هم محوري و شكيبايي مي توانيد شرايط رو به نفع خود تغيير دهيد .

پينوشت :

در مورد پست قبلي همه دوستان نظرات مفيد و سازننده اي داشتن . خوب در اين مورد عقايد همه يك جور نيست . منم به زبان خودم و در حد دركي كه داشتم نظرمو در مورد نماز و ارتباط با خدا گفتم .

ياسمن مهربونم،  دوست خوبم ،خواهر نازنينم باهات كاملاً موافقم . شما درست مي گي . دوست عزيزم ، دختري از مشرق آرزوها حرفهاي شما هم همه اش برام قابل قبول و تاثير گذار بود. از  هر دوي شما ممنون هستم كه ديدمو به اين جور مسائل بازتر كردين .

در اولين فرصت به وبلاگ همه شما سر مي زنم . راستش فعلاً موقعيتش نيست !!!